نگاه میکرد،شازده خانومی رو میدید که به اون لبخند میزد.

عروسک کوچولو می دونست که اون فقط عروسکه،

هر وقت که گلی مهربون دلش بخواد ،اون رو به بازی میگیره.

اماچند وقته عروسک کوچولو ،صدای عجیبی رو از پشت

 کمد چوبی میشنوه و هر دفعه با خودش میگه:نمیدونم

این صدا ،صدای چیه؟

انگار یه چیزی مرتب و منظم میکوبه،

ریتم خاصی هم داره..تاپ تاپ --تاپ تاپ--تاپ تاپ--

عروسک کوچولو روزهای اول از این صدا  وحشت میکرد،

شبها تا صبح خواب نداشت،گریه میکرد،

زار میزد که گلی مهربون به داد من برس،

که گلی مهربون به داد من برس..اما گلی مهربون

 هیچ وقت صدای عروسک کوچولو رو نشنیده بود،

هیچ وقت دیگه ام نمیشنید.

دیگه هر وقت که عروسک کوچولو توی آیینه ی کمد چوبی نگاه میکرد،شازده خانوم فقط گریه میکرد..

این صدا ادامه داشت تا اینکه بعد چند وقت،عروسک کوچولو

 به صدای این کوبیدنها دیگه عادت کرده بود..

چند روزی بود که میتونست صدا رو تاب بیاره ،

داد نزنه،جیغ نکشه،چشماشو نبنده و

 گوشهاشو پر پنبه نکنه..

اما گلی مهربون بی خبر از این صداها،شایدم با خبر،

هر وقت که دلش میخواست عروسک کوچولو رو

به بازی میگرفت،

اون رو به جشن پری ها میبرد،یا به مجلس عزای آدما..

عروسک کوچولو رو وادار میکرد برقصه و پای بکوبه

 یا بشینه یه گوشه و های های گریه کنه.

اینها واسه عروسک قصه ی ما آسون نبود،

اما هر چی که بود گلی خیلی مهربون بود.گلی براش

تو کمد چوبی،که صدای جیر جیرش ،لای لای شبهای تنهای

 عروسک بود،خونه ساخته بود،براش لباسهای رنگارنگ

 با تیکه پارچه های مامانش درست میکرد،موهاشو شونه میکرد

،نازش میکرد براش قصه میگفت..عروسک قصه ی ما هم،

هرچی که گلی میگفت گوش میکرد.

روزای زیادی رفته،و صدای کوبیدن ها،عروسک قصه ی ما رو

 عادت داده بود،اگه اون صدا نبود،عروسک خواب نداشت ،

خوراک نداشت،اصلا بدون اون صدا،زندگیش معنا نداشت..

صدای کوبش تاپ تاپ،با همون ریتم منظم،واسه عروسک

کوچولو صدا نبود،خود زندگی بود.

عروسک با اون صدا بیدار میشد،خوابش میبرد،می خندید و

 گریه میکرد.

ولی ای کاش ،عروسک قصه ی ما،به اون صدا دل نمی بست،

جفت گوشهاشو باز میبست،جیغ میکشید: بسه دیگه،

بگذارید تنها باشم،سکوت باشه،بی هیچ صدا زنده باشم..

ولی انگار که نه انگار، اونم آرزو داشت.

عروسک قصه ی ما آدم نبود،مثل گلی قلب نداشت،

مثل گلی حرف نمیزد،حتی واسه خودش ،عروسک کوچولویی

هم  اون نداشت.

اما صدای کوبیدن های بلند،با اون ریتم منظم و قشنگ،

هر صدایی که می بود،واسه عروسک قصه ی ما دلخوشی بود.